Zaburzenia zachowania u dzieci i nastolatków stanowią szeroką kategorię trudności rozwojowych, które mogą przejawiać się w formie impulsywności, trudności w koncentracji, nadmiernej pobudliwości czy problemów w relacjach społecznych. Pomiędzy tych zaburzeń szczególne miejsce zajmuje ADHD, które obejmuje zarówno kłopoty z utrzymaniem uwagi, jak i nadpobudliwość oraz impulsywność, a objawy mogą przybierać różnorodne nasilenie w zależności od wieku i indywidualnych predyspozycji dziecka. Rozpoznanie takich trudności opiera się na obserwacji zachowań w domu i szkole, analizie raportów nauczycieli a także wywiadzie z rodzicami, co pozwala na pełniejsze zrozumienie specyfiki problemów a także dostosowanie odpowiednich form wsparcia.

Terapia dzieci i młodzieży z ADHD obejmuje różnorakie podejścia, które koncentrują się na wspieraniu funkcji wykonawczych, regulacji emocji a także planowaniu kwalifikacji społecznych. W ramach interwencji używa się techniki behawioralne, strategie organizacyjne a także ćwiczenia poprawiające koncentrację i planowanie działań. W pracy z młodymi osobami ważne jest także wsparcie rodziców i nauczycieli, ponieważ spójność oddziaływań w różnych środowiskach ma znaczenie dla skuteczności podejmowanych działań. Terapia może obejmować zajęcia indywidualne albo grupowe, a jej przebieg jest dopasowywany do potrzeb i sposobów dziecka, z uwzględnieniem jego wieku, stylu uczenia się oraz aktualnego poziomu funkcjonowania społecznego i emocjonalnego.

W procesie terapii ADHD ważne jest uwzględnienie współistniejących zaburzeń zachowania, które mogą występować u części dzieci. Kłopoty takie jak trudności w relacjach z rówieśnikami, agresja, lęki czy zaburzenia nastroju mogą wpływać na przebieg terapii i wymagają indywidualnego podejścia. W związku z tym specjaliści koncentrują się nie tylko i wyłącznie na redukcji objawów ADHD, niemniej jednak także na wzmacnianiu kompetencji społecznych, umiejętności radzenia sobie ze stresem oraz rozwoju samoregulacji emocjonalnej. Integracja różnych metod terapeutycznych pozwala obserwować zmiany w funkcjonowaniu dziecka w różnorakich sytuacjach i dużo lepiej dostosowywać strategie wsparcia do jego potrzeb.

Znaczenie terapii dzieci i młodzieży z ADHD obejmuje też aspekt edukacyjny i społecznokulturowy, ponieważ trudności związane z utrzymaniem sugestie i nadpobudliwością mogą wpływać na wyniki w nauce a także kontakty z rówieśnikami i dorosłymi. Wspieranie dziecka w rozwijaniu kwalifikacji organizacyjnych, radzeniu sobie z emocjami i nawiązywaniu relacji społecznych stanowi integralną część procesu terapeutycznego. Jednocześnie obserwacja postępów pozwala dużo lepiej zrozumieć mechanizmy działania ADHD a także dopasować dalsze strategie wsparcia do indywidualnych cech dziecka, co może posiadać znaczenie zarówno dla jego funkcjonowania w środowisku szkolnym, jak i w życiu codziennym.

Więcej informacji w tym temacie: terapia ADHD.

Informacje na stronie mają charakter wyłącznie informacyjny i nie zastąpią porady lekarza.

[Publikacja sponsorowana]